Onlangs was ik bij een collega op kraambezoek. Zij was vijf weken daarvoor bevallen van een prachtige zoon, die zij graag een half jaar wilde borstvoeden. Vanwege de aard van haar werk, zou kolven onhandig zijn, maar die eerst mooie maanden wilde ze hem graag meegeven. Via het virtuele sociale netwerk had ik al begrepen dat ze snel was overgestapt op kunstvoeding.
Wij raakten in gesprek en ik las haar fotodagboek van de eerste dagen. Ik las dat haar zoon in twee dagen tijd ruim 5% was afgevallen. Hij hapte wel goed aan, maar het drinken ging niet optimaal. Zonder daar aandacht aan te besteden, werd ze vanuit het ziekenhuis naar huis gestuurd. Eenmaal thuis werd noch door de kraamhulp, noch door de verloskundige aandacht besteed aan goed drinken. Een tepelhoedje zou wel uitkomst bieden, zei men. Of kolven en dan finger- of cupfeeden. Dit dan in combinatie met kunstvoeding uit een fles. Ze vertelde dat ze het kolven niet zo erg zou vinden, maar dat ze het fingerfeeden of voeden met een lepeltje echt niet zag zitten. Tussen de regels door werd gesuggereerd dat dit heel veel gedoe zou zijn.
Ik vroeg haar waarom ze geen borstvoeding uit een flesje wilde geven, maar daar had ze helemaal niet aan gedacht. Dat had ze best willen doen, maar geen van de professionals waarop ze op vertrouwde had dit voorgesteld. Op mijn vraag of ze haar technieken hadden uitgelegd om het drinkgedrag te stimuleren, reageerde ze heel verbaasd: kan dat dan? Ook is er nooit sprake geweest van verwijzen naar een lactatiekundige.
Inmiddels heeft ze er min of meer vrede mee dat haar zoontje kunstvoeding krijgt, maar bij een volgende gaat ze toch weer voor borstvoeding. Uiteraard met de kennis van nu.
Ik had het mijn collega erg gegund om borstvoeding te geven en blijf me verbazen hoe snel er kunstvoeding geopperd wordt. Zogenaamd omdat het makkelijk voor de mama zou zijn. Misschien was het probleem hier heel simpel te verhelpen geweest met (tijdelijk) een borstvoedingshulpset of borstvoeding en een fles in combinatie met een consult van een lactatiekundige. De redenen van de kraamhulp en verloskundige blijven onbekend: onwetendheid, niet willen/kunnen afwijken van het algemeen maatschappelijk beeld dat baby's kunstvoeding krijgen, het feit dat de moeder na een paar maanden toch kunstvoeding wilde geven: het blijft gissen.
Daarom vanaf deze plek een oproep aan alle mama’s die (net als ik) een fijn borstvoedingsperiode willen: Neem bij twijfel op met één van de vrijwilligsters van de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk, La Leche league of een opgeleid lactatiekundige. Hoe goed je kraamhulp en verloskundige het ook bedoelen....
Geschreven door: Nelleke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten