Stoppen met borstvoeding…… mijn borsten gaan met pensioen!

Middels deze blog houdt ik een dagboekje bij hoe het verloopt met afbouwen. Dit voor mezelf om het een mooi plekje te geven, maar ook voor mijn dochter als herinnering later.
Ook voor een ander die misschien  steun heeft aan mijn woorden.
Het is goed zo na 48 maanden besluit ik dat het klaar is met borstvoeden, ik vind het al een poosje niet meer zo fijn.
En lichamelijk begint het zijn tol te eisen, als onberekenbare menstruatie cyclus die verschilt tussen de 29 en 59 dagen ! *met alle benodigde klachten daarbij horend* 
Dit komt door mijn prolactinoom , ik verwacht dat andere vrouwen hier geen last van hebben.
EN de laatste weken begon dochterlief veelvuldig de borst op te eisen meerdere keren per dag.
Dat is niet de bedoeling , na in december met veel verdriet te hebben afgebouwd tot 1 x per dag, met de belofte dat zij zelf mag bepalen tot hoelang ze drinkt ( enkel in de ochtend )
Krijsbuien, boos doen, mij fysiek pijn doen in de borsten omdat ik weiger.
Ik zie een jonge kleuter haar wereldje compleet verliezen. Mijn moederhart  had haar al 100 x aangelegd.
Onder zwaar geestelijk lijden van mijn kant af besloot ik toch te bepalen dat het genoeg geweest is.
Ik heb daarmee mijn belofte verbroken, en mijn dochter mag daar boos over zijn.
Toch bepaald ze mee in de duur van het actief afbouwen door samen een rooster in te delen van de toetoe-dagen .
De dagen worden duidelijk aangeduid door 2 borstjes (.)(.)  en de rest blijft blanco. (voorbeeld zie schema )

	(.)(.)		(.)(.)			(.)(.)
		(.)(.)				(.)(.)
			(.)(.)
(.)(.)				(.)(.)
		(.)(.)
(.)(.)						(.)(.)
					(.)(.)
					(.)(.)

Na 4 jaar top productie – had ik niet over te klagen-   en de laatste anderhalf jaar uit 1 borst gevoed te hebben kreeg ik hier behoorlijke fysieke last van !
En het hebben van een prolactinoom zal vast ook wel niet geholpen hebben in het minderen van de productie.

week 1
Na de eerste 4 dagen er veel om vragen en huilen als ze niet kreeg accepteerde ze de situatie toch ! NU is het weer een speciaal moment , net als eerst ………..
Eerst voedde ik 2 x achter elkaar om de dag , toen 2 x achter mekaar 2 dagen, 2 x 3 dagen , 2 x 4 enzovoort.
Toen ik voor de eerste keer er  2 dagen tussen liet…ai daar was de stuwing weer !
 En ik zocht mijn toevlucht in saliethee en arnica druppels - met het gevaar dat het ineen keer kan kelderen -  maar dit is ook niet goed.  ( mijn HA zou me anders dostinex voorschrijven (gezien mijn Prolactinoom )  en dat wil ik niet ) en liep met gekneusde koolbladeren in mijn BH
Zo’n gruwelijke pijn , mijn dochter hoefde er maar naar te kijken en ik ging al door de grond, auw – auw – AUW!
De stuwing zorgt er voor dat ze moeilijk aan kan happen en gaat “op het puntje”  zuigen ….zo nee Opnieuw ….. nog een keer …….. nog een keer, ze leek wel een baby dat continue moet leren aanhappen.
 Omdat ze ouder is veranderd ook haar mondmotoriek en dus ook het vermogen tot het vacuüm maken en de TSR op te wekken.  Uiteindelijk lukte het en de TSR begon te stromen en verdween ook daarmee mijn pijn.
Toen kwam de dag dat er 3 dagen tussen ging zitten ……. Na 2 ochtenden niet voeden zag ik er ondertussen uit als een scheve Pamela met een borst die 2 cupmaten groter is geworden(  --à ongeveer  zo’n idee dus  (   .   )( . )  –voel je hem al mede borstvoedingsmama’s ? )
De volgende dag werd ik wakker met minder pijn ! maar wel met een lekkage in bed en  Lisa mag morgen ochtend pas drinken.
Ze werd ziek, dronk weinig …….. het liefst legde ik haar aan met de stuwing  maar nee ik ben nu zo ver gekomen ! en nam paracetamol als pijnstilling
Als ik nu aanleg wil ze morgen ook ….. dat is verwarrend en dat vind ik eigenlijk zieliger dan op dat moment de borst weigeren. 
Al snappen veel borstvoedingsmama’s niet mijn keuze om dan niet aan te leggen.
Gelukkig  snappen mijn lacto-dinnetjes  me , zonder hun steun zou ik dit niet kunnen ! Ik merk heel erg dat ik  deze steun nodig heb, van deze langvoed moeders .
Diegene die geen BV hebben gegeven snappen dat niet heb hun dit ook nog niet verteld dat komt wel, maar toch respecteren die moeders/vrouwen mij wel  en dat is fijn dat mensen je toch respecteren.
Ik voel me gek ! het voelt zo onnatuurlijk , mijn borst protesteert  en wil melk maken.
Maar toch “mooi” om te zien dat de natuur zijn werk doet geen vraag , aanbod loopt terug.

week 2
Vanmorgen ging ik weer voeden na 3 dagen niet voeden  en AUUWW aanhappen doet zeer ! een in en in scherpe pijn die ik nog ken van “vroeger” toen ze net dronk en na bijna 2 minuten was het weg.  Mijn tepel voelde ook echt  knoerthard aan !
Me lieve schat schrok van mijn reactie op de pijn , dit had ik zelf helemaal niet verwacht …..en zij ook niet.
Ze had een heel rood hoofd van schrik , en ik haar –mezelf verbijtend-  gezegd dat het ABSOLUUT niet haar schuld is en dat dit aan mama haar borst ligt, en de schat begon te huilen en ik ook :’( 
Toen de ergste pijn weg was liet ik haar weer “aanraken”, zoals eerst dan aaide ze mijn hele borst , keel hoofd ….. gewoon friemelen dus.
Ze vond het zo fijn , en ik ook toen de pijn eenmaal weg was.
Wel was de borst snel leeg maar wat hebben we samen genoten die 5 minuten.
Ik mis de oxytocine rush in de ochtend ……… ons nieuwe ritueel op de niet toetoe-dagen is voorlezen ….. Dat houdt in dat ik soms om 6 uur al moet gaan voorlezen ……… grmpfff …………..
Mijn aapje weet het donders goed , ze voelt zich een grote meid  :D  al is het een kleine opdonder !
En heeft de situatie inmiddels volledig geaccepteerd, het rooster helpt haar en soms doet ze ondeugend en tekent ze stiekem een paar borstjes in de lege vakjes en zegt zelf dan het is een grap hoor mama. ( boevigheid  ;-) )
Ze vind het erg jammer, ze mist het  en wil ook vaak even komen friemelen – iets wat in nu wat vaker toelaat ivm de overgang – en soms plaagt ze me door in me borst te prikken !
Maar ze heeft een groots respect voor mijn borsten ………dat merkte ik al aan haar reactie als ze me per ongeluk pijn doet.

Week 3 en 4
Nu na ruim 2 weken merk ik een  duidelijk voelbaar verschil in mijn borst , de “tinteling” is weg en ze voelen slapper aan.
Me lieve lacto vriendinnen  waarschuwen me voor BO , daar waak ik zelf ook voor. Ik heb het ergste gehad denk ik …….. hoop ik.
Ik zit met zoveel mixed emotions : blij en trots hoe we het naar het einde brengen samen, dat het bijzonder – maar ook normaal is-  dat ze zolang mocht drinken bij mij.
Maar ook verdrietig en gevoel van missen , en besef dat mijn borsten straks functieloos zijn .
Klinkt gek want ze zijn niet functieloos , maar ik weet niet of er straks een 2^e kindje aan zal komen drinken….
En die gedachte is me teveel ! Dus ik houdt goede moed en hoop op straks een 2^e lange carrière in borstvoedingsland !
En dan weer aan de andere kant zie ik uit naar de beugel bh’s die ik weer zal kunnen dragen zonder bang te zijn voor verstopte melkkanaaltjes ( had ik nogal last van ) en hoop dat ik mijn toch 1 cupmaat gegroeide maat houdt.
Soms ben ik stiekem jaloers op moeders waarbij kindje besloot te stoppen, maar ook die hebben hun verdriet omdat die moeders er nog niet aan toe waren.
Toch had ik dat liever dan dat ik mijn eigen (voor mezelf ) een behoorlijke egoïstische keuze maakte. 
Ach joh je moet gewoon snoeihard cold- turkey  stoppen  niet aanstellen ze is al 4 hoor ….  tja helaas dit advies kreeg ik ook , OF ook een leuke :  goh ben je nou NOG niet gestopt met DIE borstvoeding (op een heel belerend toontje ! )  …….. en ik zeg ook rustig in hun gezicht dat ik dat geen manier van doen vind. En dit van gezondheids/welzijns medewerkers !!!
Ik heb het gevoel dat ik geen  feedback in heb , ik heb geen “voorbeeld” omdat de kindjes zelf zijn gestopt …….. op diverse fora ben ik “een voorbeeld”  geworden in het langer voeden  en ik vind dat deze voorbeeldfunctie ook verantwoordelijkheid met zich meebrengt.
Ik moet dit goed doen , luisteren naar me gevoel dit toch op liefelijke manier doen.
Aan de acceptatie van mijn dochter merk ik dat ik het toch op de juiste manier heb gedaan, al was het niet de geplande manier.
En ik moet daar ook flexibel in blijven want dingen lopen nu eenmaal anders dan je het had gezien.
Kijk maar naar het begin van mijn borstvoedingstijd, ik ging voor de 6 maanden ………… en dan stoppen, want immers dat doet iedereen. 
Gelukkig is mijn kind niet iedereen, nooit geweest en zal ze hopelijk ook nooit worden. 
Vanmorgen mocht ze weer drinken , ik voedde eindelijk weer pijnloos maar er was ook geen TSR meer voel- en merkbaar.
Nu weet ik dat dit niets zegt maar normaliter hoor ik haar slikken en dan weet ik dat het “stroomt” .
Vandaag was dat er nauwelijks, voor haar maakte het niet uit ze vond het heerlijk om weer tegen me aan te liggen en te kunnen en mogen drinken. Zonder dat ik huilde van de pijn.
Ze zei zelf mama er zit niet meer zoveel in. En dat doet me pijn en verdriet het gaat ineens heel erg  hard !
En ik denk zelfs dat de volgende keer drinken ( over 4 dagen ) wel eens 1 van de laatste keren zal zijn.
Maar oh oh oh dat dubbele gevoel ! ben nog altijd bezig met verwerken en plekje geven en voor de 100 % te accepteren ipv de 99 % 
Mijn schuld gevoel speelt me parten ! 

Vandaag “geef” ik 49 maanden borstvoeding en ruim 2 weken bezig met actief stoppen. Zal ik de 50 nog halen of besluit L eerder te stoppen ? krijg ineens behoefte nog een beetje te kolven en in te vriezen voor het - “bewaren”  maar ja dan wek ik de boel weer op …….
Door een fantastische relax dag in Elysium heb ik na een week pijn vrij toch weer pijn ! L   ik heb verkeerd of te lang op mijn buik gelegen met de massage.
Gelukkig geen immense stuwing maar wel door de warmte van de sauna een “vol gevoel” en 2 dagen lekkage in bed ! Mijn borst huilt ……… Gelukkig mocht ze vandaag weer drinken, mijn lieve schat kwam met een big smile uit bed het is weer TOETOE-dag !!! =D
Opvallend is dat de “restjes” melk op mijn tepel echt  vette melk is normaal zag dit er waterig uit, nu dus een echt witte druppels wat vettig is.

Week  5

Ik merk echt een terugloop en ik mis de oxytocine ………. Kan het niet echt beschrijven maar het is een fijn gevoel !
Mijn dochter vraagt steeds of ik nog een “zware borst” heb dat pijn doet gelukkig niet  , me lichaam reageert er goed op  mijn rustige schema. Vanaf nu zal ik nog maar 1 x per week voeden en over een kleine 2 weken eens per 2 weken.
Raar …. Ze mocht weer bij me drinken duurde weer even dat er een TSR kwam , en ze dronk maar kort.
Ze zegt heej het smaakt anders , lekker zoet mama ! heb je er koeienmelk ingedaan XD ( terwijl ze mijn borst inspecteert voor het “gaatje voor de melk”  hahaha  ik moest er wel om lachen.
Ik  vroeg haar of ze het lekker vond, ja mama ik vond het echt lekker het smaakt anders , het is echt zoet.
Grappig om te horen ik vermoed colustrum of zo ? of het is  geconcentreerde melk  ik zal mijn vriendin / lactatiekundige eens vragen ! *en ik had idd gelijk het vocht is er uit dus het is een geconcentreerde “versie”  soort siroop dus het lijkt op colustrum maar is het niet ! =D *
We zijn nu ruim 5 weken onderweg  ik voel me anders, ik voel me er in berust dat het stopt en TOCH de drang om de 50 maanden te behalen.
Al zou ik er nu vrede mee hebben als ze zelf niet meer wil drinken.
Mijn dochter kijkt zelf niet meer op of om naar het schema , het is dat ik het vanmorgen zei dat ze mocht drinken want ze was het zelf vergeten en ze kijkt uit naar haar “cadeau”  voor stoppen van de borstvoeding  : Mega Mindy spel 
Ik merk dat ik er minder mee bezig ben ,  maar nu ineens voel ik weer een groot verdriet / gemis.
Het is nog niet helemaal goed verwerkt , waarschijnlijk bewandel ik weer teveel memory-lane  en zie ik alle foto’s terug.
Van dat kleine humpie-dumpie  tot die eigenwijze dreumes naar die nog meer bijdehandste peuter en als ik haar nu bekijk ………. Die echte kleuter !! Ze is zo wijs, praat zo wijs  ! We praten ook veel over borstvoeding  ze zegt dat ze als ze een baby krijgt  de baby ook toe-toe gaat geven en in de draagdoek gaat doen.
Maaaaaaaaaaaaaarrrrr zegt ze streng en beetje verzuchtend  hij moet ook een flesje hoor! OMG zegt mijn *hardcore*  flesweigeraar dat echt ?  we zullen wel zien wat de toekomst brengt !
Ik ben trots op deze lange periode , ik ben trots op hoe we het aanpakken NU en ik ben trots op de toekomstige mama ( al oefent ze nu al vast met haar poppen en beren ! ) 

Week 6

Gisteren mocht ze weer drinken , en ze dronk lekker lang en ze genoot er zo intens van.
Er zat wat “meer”  in kan wel kloppen want vandaag had ik mijn menstruatie (en ik heb de dag voor mijn menstruatie altijd veel meer (heel gek is al heel lang zo) dus ik merkte aan me borstinhoud dat ik morgen ongesteld wordt *raar maar waar*  .
Ze zei toen zelf mama …. Ik wil nog 1 keer drinken en dan mijn Mega Mindy spel krijgen. Slik …… ja het is zover …… in week 7 zal ik voor de allerlaatste keer borstvoeden aan mijn dochter.
Ineens knijpt me strot dicht en jank ik de boel bij mekaar.
Afgelopen week was mijn lieverd *weer* ziek ( virus ) en kreeg uitslag, was bijna bang voor voedsel allergie …….. als dat zo was ging ik direct weer re-lacteren!
Ik zie nu daadwerkelijk in  hoeveel energie en voedingswaarde ze er uit haalde uit 1 x per dag BV, dit wist ik wel maar het met je ogen zien is toch anders.
Normaliter maakte ik me niet echt grote  zorgen over slecht eten, slecht drinken als ze ziek was. NU wel ik moet haar “dwingen” tot vochtinname.
In mijn achterhoofd speelt mijn schuld gevoel weer het hoge woord : zie je nu wel dan had je maar niet moeten stoppen ! Eigen schuld stomme mama , domme mama nu is je kindje ziek.
Ze was ws ook wel ziek geworden als ze nog BV zou krijgen maar nu 2^e keer in 6 weken tijd ………….
IK troost mezelf dat ze elk geval gisteren nog een golden shot kreeg van mij , en ‘savonds kreeg ze ineens weer eetlust at een flink bord met bonen en gemengde granen leeg. En ze kon niet slapen omdat ze nog meer honger had , dus nog een boterham met kipfilet achteraan. En ze had een appel meegenomen naar bed ( morgen maar weer tanden poetsen ;-)  )
Ondertussen ga ik door een rollercoaster aan emoties , van intens verdriet van gemis tot blijdschap dat ik dit haar bijna 50 maanden heb kunnen geven. Ik voel me gezegend dat ik niet bij de 2 % behoor en mijn BV tijd vrijwel vlekkeloos is verlopen *op teveel melk  na dan*
Nog 7 nachtjes slapen …………..
Vanmorgen vroeg ze sinds tijden weer om toe-toe ….. haast beledigt dat ze niet krijgt ja zegt ze maar ik heb hartstikke dorst hoor ! ( staat een beker water en glas limo op tafel hoor schat ) dat wilde ze niet want ze wilde haar lievelings drinken ………. <3 smelt momentje
Ze kwam terug van toch het glas limo drinken …. Mag ik dan wel friemelen *liever niet maar ja*  en zo sliep ze nog heul eventjes . 

Week 7

Morgenochtend is het zover …. De laatste keer borstvoeding  50 maanden behaald ….. trots en verdriet en angst en allerlei verschillende emoties gaan door mij heen ……….
Ik weet niet hoe ik me moet voelen op dit moment. 
Voel me ook een beetje van opgelucht  en voel ik me daar weer enorm schuldig over.
Ik maak me grote zorgen om haar welzijn op dit moment  ze is erg afgevallen,  mss moet ik het helemaal los gaan laten maar oh dat is verdomde moeilijk ! Maar ik ben er mee bezig ;-) 
Met een enorme glimlach stond ze naast me om half negen  *ging erg laat naar bed gisteren*  dus was fijn om niet meteen 7 uur wakker te worden.
Ze kon niet wachten om te mogen drinken sprong in bed en trok me hemd naar beneden , kroelde de borst stevig vast en begon aan te happen, vanwege het ruwe ging het even niet goed maar na de nieuwe  poging ging het beter.  Samen genoten , een foto gemaakt een traan weggeslikt en een oerkracht van liefde en  ook een heel blij gevoel gaat er over me heen.

Lijfje ontspant en na een poosje hoorde ik haar wat slikken was snel over en na 10 minuten aan mijn borst te hebben gelegen zei ze zelf : het is helemaal OP mama ! , kneep nog even in mijn tepel of er echt niets meer in zat ( haar even geholpen met borstcompressie )  op 3 ienieminie druppeltjes na  is het gedaan ……..Ik zeg tegen haar : joh heb je nou alles opgedronken kleine zuipert  !   kind ligt dubbel  van het lachen  en vervolgens sprong ze uit bed om haar “cadeau”   te mogen pakken : het spel ! Samen in bed speelde we een spelletje waarbij ze nog wint ook de schurk !
Nu ben ik echt gestopt met borstvoeden *slik*  nu ik het opschrijf jank ik de tranen uit me tenen .
Definitieve afsluiter van het tijdperk het is gedaan.
Ik krijg veel positieve reacties  van knap van mij …….. maar eigenlijk behoort L die eer toe  want zij was immers diegene die bleef drinken. Het is een samenwerking tussen moeder en kind  :D
Ik krijg ook reacties met de vraag waarom …….. deze vraag steekt wel een beetje  !  Diegene hebben *weet ik bijna zeker*  dat zo niet bedoelt  maar dit heeft te maken over hoe ik me nu voel.
Alsof het dan niet lang genoeg is geweest  ……….  tja hoelang geef je nou borstvoeding  dat is persoonlijk  !
Ik vind het persoonlijk heel normaal wat ik heb gedaan ! ben er heel trots op maar het is ook wel heel normaal !
Voor mij is het belangrijkste dat L  er vrede mee heeft al duurde het stoppen 12 weken lang ! Op haar verzoek zijn we vandaag gestopt  !  en daarmee  heb ik mijn belofte gehouden.
Lieve lacto-dinnetjes bedankt voor jullie onvoorwaardelijke steun  zonder jullie ( ook diegene die niet BAF zitten )  had ik dit niet gekund.  Ik hoop dat iemand steun zal vinden aan mijn woorden.
OF de manier hoe ik het aangepakt heb, dit was voor ons de juiste manier.
Ik heb absoluut geen spijt van deze beslissing die deels vanuit mijn initiatief komt maar doch samen besloten is.  

Liefs Ineke